درآينده در چيزى . و نصل مندمج : پيكان گرد . مندمس ( mondames ) ص . ع . درآيندهء در حمام و گلخن و زندان . مندمق ( mondam q ) ا . ع . جاى در آمدن . مندمق ( mondameq ) ص . ع . آنكه بىدستورى و بناگاه در مىآيد . و از جاى خود زايل شونده . و صيادى كه در كازه پنهان مىگردد . مندمل ( mondamel ) ص . ع . جراحت به شده . مندمل ( mondamel ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - به شدگى جراحت . و مندمل شدن : به شدن جراحت . مندو ( mandov ) ا . پ . نام شهرى در هندوستان . مندوب ( mandub ) ص . ع . خوانده شده . و برانگيخته شده . و متوجه گشته . و مرده‌اى كه بر آن گريند و بشمارند نيكيهاى وى را . و امر مندوب اليه : كار خوانده شده بسوى آن . و نيز مندوب : مستحب . مندوب ( mandub ) ا . ع . نام جايى . و نام اسبى . مندوب ( mandub ) ا . پ . مأخوذ از تازى - لفظى كه در حالت مصيبت و يا گريه بطور نوحه تلفظ مىكنند . مندوحة ( manduhat ) ا . ع . فراخى . و زمين فراخ . يق : لى عنها مندوحة اى سعة . و يق ايضا : ان فى المعاريض لمندوحة . مندور ( mandur ) ص . پ . مندوور . مندور ( mandur ) ا . پ . مگس و ذباب . مندوسة ( mandusat ) ا . ع . جعل و خبزدوك . مندوغ ( menduq ) ص . ع . كودك به نرمى ماليده شده . مندوف ( manduf ) ص . ع . پنبهء زده شده . مندول ( mondavel ) ص . ع . از جايى بجايى شونده . و شكم فروهشته و فراخ شده . و هر چيز آويزان . و نيز مندول : بيرون آمده هر آنچه در شكم باشد . مندوور ( mandvur ) ص . پ . مندبور و بدبخت و فقير و مفلوك و صاحب ادبار و خسيس و بىبهره از نعمتهاى خدا . و ملول و غمناك . منده ( mande ) ا . پ . مندك و كسادى و ناروايى بازار و متاع و كالا . و سبو و كوزه بىدستهء گردن شكسته . و نان . مندهن ( mondahen ) ص . ع . آنكه بر خود روغن مىمالد . مندى ( monadd ) ص . ع . تر شده و نمناك . مندى ( monadd ) ا . ع . جايى كه شتران در ميان دو نوبت آب چرا مىكنند . و جاى آب دادن اسبان . منديات ( mondey t ) ع . ج . مندية . منديات ( mondey t ) ا . ع . رسواييها و بىآبروييها و كارهاى زشت . مندية ( mondeyat ) ا . ع . كلمه‌اى كه بشنيدن آن پيشانى خوى آورد و عرق كند . و رسوا كننده قول و فعل . ج : منديات . منديش ( mandic ) پ . ياى مجهول - كلمهء نهى يعنى انديشه مكن و مينديش . منديش ( mandic ) ا . پ . ياى مجهول - نام قلعه‌اى در خراسان . منديل ( mandil ) و ( mendil ) ا . ع . دستارى كه بدان دست پاك كنند و دستارخوان . و دستارى كه بر ميان بندند . ج : مناديل . منديل ( mandil ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دستار و عمامه و شكوب و رومال و پارچهء نادوخته . منذ ( monzo ) و ( menzo ) ع . حرف جر و يا اسم مبنى است كه در زمان ماضى بمعنى از و در زمان حاضر بمعنى در و اگر زمان معدود باشد بمعنى از مدت مىآيد . ر . مذ . منذر ( monzer ) ا - ص . ع . آگاه سازنده و پند دهنده . و آنكه مىترساند . ج : منذرون . و ابو المنذر : خروس . و بات بليلة بن منذر : يعنى شبى سخت گذرانيد . و المنذر : يكى از پادشاهان تازى و ابن منذر : نعمان است گويند خسرو وى را در زير پاى پيل كشت . منذر ( monzer ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آگاه سازنده و ترساننده . منذرون ( monzeruna ) ع . ج . منذر . منذور ( manzur ) ص . ع . نذر شده و عهد و پيمان شده . منربة ( manrabat ) ا . ع . بدى . و سخن‌چينى . منز ( menazz ) ا . ع . مرد بسيار جنبنده . و گهواره . منزاف ( menz f ) ا . ع . بزى كه شير وى سپرى گردد . منزجر ( monzajer ) ص . ع . آنكه باز مىايستد و بازماننده . منزجر ( monzajer ) ص . پ .